Νορβηγία

ΟΙ ΝΟΡΒΗΓΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ

Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, η Νορβηγία προσπαθούσε ακόμα να προσαρμοστεί στην αναγκαστική ένωση με τη Σουηδία την επαύριο του πολέμου του 1814. Τα τραγούδια που μιλούσαν για την εθνική απελευθέρωση ήταν πολύ δημοφιλή στους Νορβηγούς, ενώ η κοινωνία παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τις προσπάθειες των φιλελεύθερων Ευρωπαίων για μεταρρυθμίσεις ή τον ξεσηκωμό των Ελλήνων κατά των Οθωμανών. Καθώς ο φιλελληνισμός απλωνόταν σε όλη τη βόρεια Ευρώπη τη δεκαετία του 1820, αρκετοί Νορβηγοί διανοούμενοι ένωσαν τις φωνές τους με εκείνες των Ευρωπαίων που αγωνίζονταν για την υπεράσπιση της ελευθερίας και των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων απέναντι στην οθωμανική καταπίεση.

Ο διάσημος ποιητής Henrik Arnold Thaulow Wergeland είχε επηρεαστεί βαθιά από το έργο του Λόρδου Βύρωνα (ο οποίος ήταν ο διασημότερος φιλέλληνας αυτής της ταραγμένης περιόδου) και θεώρησε την Ελληνική Επανάσταση ισάξια της Αμερικανικής (1776) και της Γαλλικής (1789). Θεωρείται, λοιπόν, δικαίως ως ο κατεξοχήν Νορβηγός Φιλέλληνας. Αλλά δεν ήταν ο μόνος. Ο Johan Sebastian Welhaven, που έζησε την ίδια περίοδο, δημοσίευσε μια συλλογή κλέφτικων τραγουδιών, δείγμα του ενθουσιασμού των Νορβηγών για κάθε τι ελληνικό.

• Εικόνα: Πορτρέτο του Henrik Wergeland (1842)

Μοιραστείτε το: